Sierra del Carche.

Sierra del Carche; natuurgebied in het noordoosten van de provincie Murcia

Het is een prachtig berglandschap van ruim 5900 hectaren en is vernoemd naar de hoogste bergtop daar: El Carche; 1372 meter; ook bekend onder de naam "La Madama"

Het park is niet alleen bekend om zijn flora/fauna en landschapsschoon, maar ook geologisch interessant; hier zie je een stuk calciet in zalmrood sedimentgesteente

Deze bergwereld is onderdeel van de Betische Cordilleras, waarbij (voor de geologieliefhebbers) de rotsen/stenen in het Mesozoicum zijn geformeerd (ca. 250 - 150 mio jaar gelden); het is met name (kalk) zandsteen, een sedimentsgesteente, dus hier vind je ook mariene fossielen

Door de verschuiving van platen vind je interessante formaties (zoals hier dolomieten), vouwen, scheuren en breuken; hier krijt-tijdperk (lichtere kleur rotsen), en ook de erosie (wind, water) heeft voor vele interessante rotspartijen gezorgd

Een klein stuk van het park stamt uit de Jura: ca. 160 mio jaar; de overheersende flora is hier de Pina Carrasco; 

Het tijdperk krijt (145 - 60 mio - het ''dino'' tijdperk dus) vind je op de El Carche; je vind er dan ook vele benthische fossielen (organismen, die op de bodem van de zee leefden)

Als je goed kijkt, is er overal wat te vinden; mineralen; o.a. calciet, halit = zout, kwarts, grafiet en yeso = gips. En natuurlijk ook een omgevallen reus van een boom, daarachter bevonden zich 3 sinkholes(diepe gaten, wel omheind); in dit stukje gebied zijn archeologische vondsten - zoals potscherven - uit de Romeinse tijd gevonden

Van boven kijk je uit over het gebied tussen Jumilla en Yecla, en onderaan bevindt zich een steenzout-winningsbedrijf Salinas Las Rosas waar tot op heden zout gewonnen wordt uit het zout-bevattende water van Sierra El Carche

De Cabeza de Rosa (een van de pieken) is Trias; ca. 250 mio jaar oud; vaak ook te herkennen aan de rodere zandsteen (door o.a. hoger ijzergehalte)

Het ''tempo'' van uitstapjes wordt soms wat vertraagd door zoektochten

Maar na een recente regenval komen vaak fossielen tevoorschijn, zoals hier

Met de auto kun je diverse routes in het park rijden; de weg is redelijk, onverhard en soms ronduit hobbelig. Elke keer zie je weer nieuwe vergezichten en ander landschap. 

En als afscheid uit het park een vlucht duiven; tot ziens!

Bedankt voor je bezoek en je eventuele reactie.

Thanks for your visit and comment.

Gracias para tu visita.

De katten van het "Monasterio Santa Ana", Jumilla

Rondom het Monasterio lopen tientallen katten, grote en kleine, zwarte witte en bonte, allen zien er redelijk gezond uit. Ze worden duidelijk gevoerd.

Het Museum van Monasterio Santa Ana.

Een verzameling vol met verzamelingen.... 

In het klooster bevindt zich een klein museum vol met interessante geschenken uit alle windstreken, die door monniken op doorreis, alsmede door gelovigen, geschonken werden. Oude werktuigen en gebruiksvoorwerpen zijn te zien, evenals een maquette van het Heilige Land, rozenkransen en nog veel meer. 

De maquette van het klooster en haar omgeving,

Genoeg radio's, naaimachines, wekkers, gebruiksvoorwerpen hier te vinden. Prachtige stukken!

Vleesmolens, koffiemolens, te veel om op te noemen

Dit is de oude kloosterkeuken, zoals hij tot 1960 (zonder electra) in gebruik was...

Dit gaat iets verder dan de kerststal: vaak worden dagelijkse scenes en gebieden liefdevol in handarbeid geboetseerd

Slangenhuiden, religieuze symbolen, kunstwerk uit een heleboel landen van de wereld vind je hier

De oude werkplaats van de timmerman, compleet met gereedschap en werkbank

Linksachter zie je een afstapje, dat leidde naar het hoekje van de kluizenaar

Monasterio Santa Ana te Jumilla.

Oorsprong van het klooster Santa Ana (1573) vormde een bedevaartskapel, gewijd aan de Heilige Anna. De structuur is deels barok (17e/18e eeuw) maar heeft ook het sobere karakter van het klooster behouden. 

Het klooster bevindt zich op 6 km afstand van Jumilla, in een prachtig berglandschap; bekend om zijn vele wandelpaden, haar vele belangrijke historische plaatsen en uitgestrekte bossen met flora en fauna.

Het klooster herbergde tussen haar muren vele bekende Franciscanen, zoals San Pascual Bailon, Vader Salmeron, de Heilige Andres Ibernon en Pater Juan Mancebon. Belangrijke schrijvers zoals J. M. Ruiz Azorin en J.L.Castillo Puche hebben aan dit klooster teksten gewijd.  

Van grote historische en culturele waarde zijn de vele voorwerpen, die hier liefdevol door de monniken zijn verzameld en geconserveerd gedurende de afgelopen eeuwen, dankzij giften en donaties.  

Op de binnenplaats van het klooster bevinden zich 12 hokjes, waarin op tegels het verhaal over Jesus wordt verteld.

Schilderijen (o.a. een uit de school van Goya), sculpturen, manuscripten, archeologische stukken, fossielen en handwerk kun je daar aantreffen.  

Fransiscanen hebben dit klooster, gelegen naast de bron Fuente de la Jarra, opgericht.

Onder de vele schilderijen die het klooster versieren, zijn 2 stukken waarschijnlijk toe te schrijven aan de meester van de Renaissance, Juan de Juanes (16e eeuw). 

Het altaarstuk, diverse malen gerestaureerd, stamt waarschijnlijk uit de 15e eeuw en is gemaakt door Cristobal Moya en toont Maria en haar kind Jesus. De aan een kolom gebonden Christus (door F. Salzillo) is eveneens een bekend beeld.

Rondom het klooster zijn allemaal kleine huisjes, meestal goed onderhouden, welke nog steeds bewoond worden. Vele wandelpaden leiden naar de omringende bergen met een prachtig uitzicht op het dal en de omgeving van Jumilla.