donderdag 7 november 2019

De kanonnen van Mazarron.

De Kanonnen van (nee, niet Navarone) van Mazarron
Weer even iets anders: op weg naar de Kanonnen van Mazarron...met een tussenstop bij Playa el Portus (Portus is bekend van de naturistencamping); machtig mooie kustlijn:

Het strand en het kleine dorpje El Portus bevindt zich in het Parque Natural Sierra de la Muela, Cabo Tiñoso en Roldan; en is een beschermd gebied vanwege zijn ecologische waarde. Door dit park lopen diverse wandelroutes, per auto is dit niet te verkennen.
Dit stuk strand was afgesloten vanwege kans van vallen van rotsen...anders hadden we langs het water gestruind op zoek naar mooie stenen...

En toen gingen we verder...op zoek naar de Kanonnen van Mazarron....

Prachtige baaien...en dan dit....:


Gebouwd in 1929 met stenen uit de omgeving, als een Kasteeltje, werden daar grote kanonnen (Britse Vickers, ruim een ton wegend, en 35 km bereik), om m.n. Cartagena te beschermen. 1 keer werden ze afgevuurd in 1937 wordt geschreven. Thans is het terrein open voor publiek na renovaties en aanpassingen in 2009.
Het zijn bepaald geen kleintjes...die kanonnen van Vickers!

Er valt veel te zien (en vooral te wandelen...); een bezoek met kleine kinderen vereist opletten, want niet alles is beveiligd met hekken...
Het laatste stukje omhoog naar de kanonnen sloeg Nic over...te veel risico met onverhard steentjes-pad, dus ging ik alleen naar boven...
Je zou het niet zeggen...een militaire installatie, met gebouwen voor bemanning, magazijnen etc...i/d stijl van een kasteel
Het totale complex bestaat uit 3 delen, Bateria de Castillitos (in het midden), Bateria de El Atalayon, hoger gelegen in het westen en La Batería del Jorel die op de meest oostelijke punt ligt.
Geinstalleerd tussen 1932 - 1936 en tot 1994 formeel ''in dienst''


Indrukwekkende dag! Die we afsloten met een etentje aan het water bij La Azohia, even verderop.



Bedankt voor je bezoek en je eventuele reactie.
Thanks for your visit and comment.
Gracias para tu visita

vrijdag 11 oktober 2019

Mierenleeuwen......

Mierenleeuwen......wie bedenkt er zo'n naam voor een insect? Deze juffer??( geen juffer dus.....) zat  bij ons tegen de muur, dacht eerst het is een meer potig insect maar van dichtbij had het kleine oogjes zoals een juffer, het had twee paar vleugels, in ruste tegen het lijf en twee stevige antennes. Na lang zoeken een plaatje van deze insect gevonden op internet.



De familie: Mierenleeuwen (Myrmeleontidae) zijn een familie van insecten die behoren tot de orde netvleugeligen (Neuroptera). 
Mierenleeuwen zijn een vrij kleine en relatief uniforme groep; de volwassen exemplaren van de verschillende soorten hebben een vergelijkbare lichaamsbouw en ook de levenswijze komt sterk overeen. Er zijn ongeveer 2000 verschillende mierenleeuwen beschreven die verspreid over de gehele wereld voorkomen. Veel mierenleeuwen leven in tropische en subtropische gebieden maar sommige soorten komen voor in meer gematigde streken zoals noordelijk Europa.


Close up van de kop, helaas kon ik geen nwe scherpere foto's meer maken, zijn geduld was op. 

Mierenleeuwen danken hun naam aan de roofzuchtige larven die gespecialiseerd zijn in het vangen van bodembewonende insecten. Ze maken vooral mieren buit maar ook andere kleine diertjes worden gevangen met behulp van een zelfgegraven valkuiltje. De volwassen dieren of imagines daarentegen leven niet van mieren maar van vliegende insecten of plantensappen. Ze lijken wat betreft uiterlijk op een kruising tussen een gaasvlieg en een waterjuffer. Volwassen mierenleeuwen worden wel mierenleeuwjuffers genoemd en zijn te herkennen aan de lange en vrij dikke antennes die aan het einde naar de buitenzijde gekromd zijn en doen denken aan een hockeystick.





Bedankt voor je bezoek en je eventuele reactie.
Thanks for your visit and comment.

Gracias para tu visita

woensdag 18 september 2019

Geologie Park Chera-Sot de Chera (2)

We vervolgen de weg door dit prachtige park....




Op mooie tegelpanels wordt op veel plaatsen de geologische formatie beschreven


machtig, indrukwekkend
In de Embalse mag je zwemmen (er zijn parkeerplaatsen, picknick plaatsen. I/d zomer is het geliefd om er even een duik te nemen). Ook vind je in deze omgeven enorm veel waterbronnen.
 (eigenlijk maf: in een National Park is recreatie en landbouw....hoezo rust, natuur)


je ziet het ''geschuif'' met gesteente (omhoogstuwing, vouwen etc) praktisch voor je







Een magnifiek gebied; schitterende natuur, prachtige rotsformaties; je komt ogen tekort






Bedankt voor je bezoek en je eventuele reactie.
Thanks for your visit and comment.
Gracias para tu visita

zondag 1 september 2019

Geologie Park Chera-Sot de Chera (1)

En weer gaan we naar een prachtig park: het 1e geologiepark (Chera) in Valencia (en 1 v/d 4 in Spanje); via Almansa - Cofrentes - Ayora (vanaf hier wordt het landschap mooi) naar Chera...
http://www.requena.es/en/content/natural-park-chera-sot-chera



Een klein ‘’museum’’ in Sot de Chera...Dicht. Wij bij de gemeente vragen ‘’koffiepauze’’...Dat doen wij ook, en wat later komen we terug. De gemeente-werkster vond ons zo enthousiast, we spraken goed Spaans, dus ze gaf ons te sleutel ‘’ga zelf maar kijken’’! Een klein, kneuterig museumptje dan...1e verdieping 1 zaal. Platen aan de muur met uitleg v/d geschiedenis/ontstaan van dit gebied. Kleine vitrines met wat fossielen. We hadden wel van alles mee kunnen nemen wat niet i/d vitrines lag! Maar zo zijn we uiteraard niet. Kijken, niet aanraken. Hebben we dan toch even - met medewerking v/d gemeente - mogen zien!

Fossielen!


In deze prachtige omgeving, gevormd door diepe ravijnen/hoge bergen, omgeven door vruchtbare dalen met landbouw, vind je een uniek landschap. Er zijn vele geologische attracties, zoals ‘’Graben’’ van Chera, het travertijn van Las Toscas en La Garita en de ‘’vouw’’ (= anticline fracture). 

Voor geologie liefhebbers is er veel te zien: het relief is het gevolg van enorme tectonische krachten (‘’vouwen’’ v/d alpen o.a.).  Kalkzandsteen (Jura/Krijt). En natuurlijk karstvorming (de ‘’gaten’’ resp. grotten); waar o.a. stalagmieten en stalagtieten te vinden zijn. 






Bedankt voor je bezoek en je eventuele reactie.
Thanks for your visit and comment.
Gracias para tu visita


dinsdag 13 augustus 2019

Junikever en neushoornkever.

In de maand juni vond ik deze kever op ons terras, de Junikever (Amphimallon solstitiale) is het kleinere broertje van de meikever en bereikt een grootte van 1,4 cm tot 1,8 cm. De junikever is over het volledige lichaam behaard . Hij heeft oranjebruine tot geelbruine dekschilden.


 De larven van de junikever worden engerlingen genoemd, net zoals de larven van de rozenkever, sallandkever en meikever. Uiterlijk zien alle engerlingen er hetzelfde uit, met name gekrulde, witte larven met een grijs achterste en poten. De engerling van de junikever heeft een ontwikkelingscyclus van twee jaar.
De neushoornkever (Oryctes nasicornis) is een kever uit de familie bladsprietkevers (Scarabaeidae) en de onderfamilie Dynastinae. De neushoornkever dankt zijn naam aan de relatief grote hoornachtige stekel op de kop van de mannetjes. Deze verharde 'hoorn' wordt gebruikt om concurrenten omver te duwen en dient niet ter verdediging.

De kever is één van de weinige soorten uit de groep van de Dynastinae die voorkomt tot in noordelijk Europa. Met een totale lichaamslengte van ongeveer 4 centimeter is de neushoornkever de grootste Europese soort. De soort heeft zich weten te handhaven door gebruik te maken van plantaardige afvalhopen waarin de larven leven. Door de broei wordt de omgevingstemperatuur van de larven verhoogd zodat ze zich sneller kunnen ontwikkelen. Het vrouwtje heeft geen neushoorn. De ontwikkelingsduur van de larve is afhankelijk van de omgevingsomstandigheden en duurt ongeveer drie tot vijf jaar, dan leeft hij/zij enkele dagen alleen om te paren.



Bedankt voor je bezoek en je eventuele reactie.
Thanks for your visit and comment.
Gracias para tu visita